Vanaf 1 januari al 7000 bezoekers hier. Het geheim van een goeie blog is bondigheid. Ik neem echter de gok voor een wat langer verhaal. Over instituties. Moeilijk woord, maar je bent er zo doorheen.

Mensen maken deel uit van een gezin en een familie, wonen in een wijk of dorp, zijn actief in sportclub, muziekvereniging, doen mee in ondernemersvereniging of vakbond. Ik hou van dat soort instituties. En ik neem ze heel serieus.

Westland is een vereniging van dorpen waar nog sprake is van grote onderlinge verbondenheid. Waar elders de samenhang in dorpen en steden steeds minder dreigt te worden (door de snelle veranderingen, door immigratie vanuit de hele wereld, door individualisering), daar staan we er in ons Westland nog prima voor, onder andere door die instituties. Maar we moeten wel oog hebben voor die groeiende ontevredenheid.
Dus luisteren naar die burger die moppert over groeiende onveiligheid en matig openbaar vervoer.
Luisteren naar de ondernemer die graag minder regels wil of betere infrastructuur.

Populistische stromingen spelen in op dat groeiende onbehagen én op het feit dat veel partijen daar geen oog voor hebben. Ik heb daar wél oog voor. Daarom zou ik het mooi vinden als mensen niet hun onvrede uiten door naar anderen te wijzen, maar zélf de samenleving mee helpen inrichten.
En daar zijn de eerder genoemde instituties heel erg belangrijk voor. Die instituties zijn helemaal niet ouderwets, ze zijn een onontbeerlijke speler in het leven van alledag.

De overheid moet instituties en individuen in staat stellen om zélf de gemeenschap te maken. Een heel goed idee vind ik de Rotterdamse aanpak Buurt Bestuurt. Daarbij mogen bewoners mee-bepalen waar politie en handhavers een deel van hun werkuren besteden.
Zo maak je samen de buurt mooier en veiliger.

Maar uiteindelijk moet de politiek wel de besluiten nemen. De knoop doorhakken. Moed tonen door impopulaire maatregelen te nemen. En duidelijkheid te verschaffen.
De gemeente Westland moet 19 miljoen bezuinigen en dat kan nou eenmaal niet pijnloos. Het is dus niet meer dan logisch in mijn ogen dat je dat in SAMEN-spraak en overleg doet.
Bezuinigen op welzijn zonder met de instellingen te praten is not done.
Bezuinigen op bibliotheken, sport of cultuur zonder met de besturen te praten is not done.
Bezuinigen op infrastructuur of economische zaken zonder met de ondernemersverenigingen te praten is not done.
BEZUINIGEN ZONDER TE PRATEN IS NOT DONE!

Met respect praten met betrokkenen levert zeker draagvlak, waarschijnlijk goodwill en misschien zelfs wel hele goede ideeën op.